I.M. Arno Wallaard

Dscf003228 februari 2006.
Een diepzwarte bladzijde in de levens van de familie Wallaard, vrienden, kennissen, dorpsgenoten en wielerfans.
Op 26-jarige leeftijd overlijdt de in Noordeloos woonachtige Arno Wallaard plotseling aan een hartstilstand.
De ogenschijnlijke gezonde, van gezondheid en levenslust, blakende, jonge prof bij Skil-Shimano wordt
totaal onverwachts van het leven beroofd, naar later bleek, een aangeboren hartafwijking
Arno rijdt als tweedejaars nieuweling voor het eerst een wielerwedstrijd en krijgt definitief de smaak
te pakken. Bij Jan van Arckel, de plaatselijke wielervereniging waar hij 11 jaar lid is geweest, was in
deze jaren weinig begeleiding voor jonge renners. Later, als Arno vele podiumplaatsen in de wacht
sleept, raken langzaamaan in de regio steeds meer mensen gebiologeerd door de sport en menigeen
pluist de krant uit om uitslagen te ontdekken van deze talentvolle renner. Na een prachtig wielerjaar
in 2001 waar Arno de Nederlandse titel voor beloften weet te behalen en zijn kwaliteiten nogmaals
onderstreept worden door de nationaal gekozen prijs voor meest beloftevolle renner weet hij echter
tot zijn grote teleurstelling geen profcontract te bemachtigen. Er volgen twee jaren bij Belgische teams,
Quickstep en Lotto-Davitamon, maar ook daar blijft zijn doorbraak uit. Eind 2005 wordt zijn grote
jongensdroom werkelijkheid als het team Skil-Shimano hem een profcontract aanbiedt. We
aanschouwen die winter een enorm gedreven wielrenner. Trainingsmaten haken af, Arno rijdt te
hard voor ze. De tegenslag van een hernia leek roet in het eten te gooien, maar Arno trainde zelfs
nog harder in aanloop naar de operatie om zo fit mogelijk te herstellen en zo snel mogelijk weer paraat
te staan. Tot die ene dag in februari..

Nooit meer zien we dat blije koppie in Skiltenue voor ons keukenraam verschijnen. Dorpsgenoten
zoeken niet meer naar uitslagen in de krant. Maar Arno blijft genoemd worden! Jeugdleden rijden
vol trots met zijn oude wielerschoenen. Coureurs uit de regio strijden samen met profs om het hoogste
podium in de “Arno Wallaard Memorial” die dit jaar voor de derde keer georganiseerd wordt.
Oud-collega en ex-prof Mathieu Heijboer sprak: “Jan van Arckel stelde niets voor toen Arno begon
met koersen. Hij was hét boegbeeld van de club en sindsdien is de club gigantisch gegroeid. Het is een
eer voor Jan van Arckel om een koers onder zijn naam te mogen organiseren.”

Wij, comité van de AWM en familie Wallaard, hopen op een geweldig mooie koersdag waarbij
enkele renners misschien nog eens terug denken aan hun oud-collega. Anno 2009 heeft de AWM
het niveau van een 1.2 koers gekregen waardoor veel buitenlandse ploegen aan het vertrek zullen
staan en ook menig prof deelneemt aan de koers. Wij doen er alles aan de dag succesvol te
organiseren zodat we aan het einde van de middag een trotse winnaar de speciale Arno Wallaard
Memorial trofee kunnen overhandigen.

Erelijst Arno Wallaard:

Resultaten 2005 (Bert Story-Piels)
1e plaats Ronde van Overijssel
1e plaats GP Beckerich (Lux)
1e plaats Omloop van Schokland
1e plaats Ronde van Noordeloos
2e plaats Meer-Hoogstraten (B)
2e plaats Oranjeronde Tiel
2e plaats Etappe 4 Olympia’s Tour
2e plaats Etappe 7 Olympia’s Tour
2e plaats Etappe 9 Olympia’s Tour
2e plaats Groene trui Olympia’s Tour
2e plaats GP Mulheims (Lux)
2e plaats Parel van de Veluwe
2e plaats Ronde van Midden Nederland
2e plaats NK Elite zonder contract
2e plaats Etappe 5 Antwerpen (B)
3e plaats Ronde van Schaijk
5e plaats Etappe 2 Olympia’s Tour
5e plaats Etappe 2 Olympia’s Tour
5e plaats Amicon van Keulen Omloop
6e plaats Etappe 8 Olympia’s Tour
7e plaats Etappe 3 Olympia’s Tour
10e plaats Etappe 6 Olympia’s Tour

Resultaten 2004 (AXA Cycling Team):
1e plaats Omloop van de Houtse Linies
1e plaats Etappe 4 Olympia’s Tour
1e plaats Ameide
2e plaats Eindklassement Topcompetitie 2004
2e plaats GP Wielerrevue
2e plaats Stekene kermiskoers (België)
3e plaats Ster van Zwolle
4e plaats Etappe 2 Ronde van SloveniëQuickStep-Davitamon-Latexco TT3):

Resultaten 2004 (QuickStep-Davitamon-Latexco TT3):
1e plaats Boekel
1e plaats Ameide
1e plaats Wernhout
1e plaats Noordeloos
1e plaats Dordrecht
2e plaats Westmalle
2e plaats Etappe 2 Olympia’s Tour
2e plaats Etappe 3 Olympia’s Tour
3e plaats Etappe 5 Olympia’s Tour
3e plaats Lus van Roden
3e plaats GP Haute Escaut (Frankrijk)
3e plaats Acht van Chaam
4e plaats Internatie Reningelst (België)
6e plaats Nederlands Kampioenschap Elite z.c.
10e plaats Eindstand Tour de Normandie (Frankrijk)
10e plaats Eindklassement Olympia’s Tour

Resultaten 2002:
1e plaats Schaal Marcel Indekeu (België)
1e plaats Etappe 3 Ronde van Antwerpen
1e plaats Omloop om Schokland
1e plaats Giessenburg
1e plaats Opbrakel (België)
1e plaats Abbenbroek
2e plaats Etappe 4 Ronde van Vlaams Brabant (België)
3e plaats PWZ ZuidenveldTour
3e plaats Ronde van Overijssel
3e plaats Omloop van de Grensstreek
3e plaats OZ Wielerweekend 2e etappe
4e plaats Nederlands Kampioenschap Elite z.c.
4e plaats Etappe 5 Granitier Breton (Frankrijk)

Resultaten 2001 (Tegeltoko – Löwik)
1e plaats Kampioenschap van Nederland beloften
1e plaats Rund um Köln
1e plaats Etappe 4 Thüringen Rundfahrt
1e plaats Hoeleden (België)
1e plaats Rhoon
2e plaats Ronde van Zuid Holland
2e plaats Strijpen Zottegem (België)
2e plaats Etappe 4 Oberöstereich (Oostenrijk)
2e plaats Lus van Roden
3e plaats Omloop van het Zuiden
3e plaats Ster van Brabant
10e plaats EK beloften Appremont
Verkiezing meest beloftevolle renner van het jaar 2001

Voor een prachtige slideshow van Arno kunt u, met grote dank aan Peter Huisman,
deze link volgen: http://www.huizehuisman.com/Arno/arno.html

 

————————————————————————————————————————————————————————————————-

Ter herinnering aan Arno Wallaard.

Door Han Vaanhold, oud-ploegleider van Arno bij Löwik-Tegeltoko.

Maart 2010.

Nog nooit was ik na het overlijden van Arno aanwezig bij de Arno Wallaard Memorial. Al die jaren probeerde ik er onderuit te komen omdat het toch wel een emotioneel gebeuren zou zijn.
Dus deed ik steeds de PWZ ronde in Emmen. Ook een mooie koers en……….dichterbij.
Aco, de vader van Arno en mede organisator van de koers, had me al diverse keren gevraagd te komen maar ik vroeg toch iedere keer maar weer aan een andere ploegleider van Cyclingteam Jo Piels of hij niet naar die mooie koers wilde gaan. Zo is het al die jaren na Arno’s vreselijke en onverwachte dood gegaan.
Arno, een groot talent die door een hartkwaal het leven moest verlaten, wordt nu elk jaar postuum geëerd doordat er een prachtige klassieker naar hem vernoemd is.

Vier jaar geleden werd ik opgeschrikt door het geheel onverwacht overlijden van Arno Wallaard. Hij was net bij de ploeg van Skil Shimano van Rudi Kemna gekomen en barste van de moraal.
Bij mij in de ploeg (de roemruchte Löwik-Tegeltoko formatie) werd Arno Nederlands kampioen bij de beloften, won hij Rond om Keulen en zegevierde hij in etappes als Tour d’Alsace en de Thuringen Rundfafrt.
Een schitterende erelijst die veel beloofde voor de toekomst.
Het heeft niet zo mogen zijn. Met de familie Wallaard heb ik altijd contact gehouden. Ze komen op de ploegenpresentatie van de huidige formatie waar ik ploegleider ben, Cyclingteam Jo Piels en we hebben regelmatig telefonisch contact. Dan praten we even weer wat bij en houden elkaar op de hoogte van het wel en wee in wielerland. Natuurlijk praten we ook over Arno, omdat we allen vinden dat hij niet “weggestopt” mag worden.
Freek, de jongere broer van Arno kom ik tegen op de koers. Zo blijft Arno in mijn gedachten voortleven.
Frieda, de moeder van Arno zie ik elk jaar bij de Omloop van Schokland waar zij de prijs voor de strijdlustigste renner uitreikt: de Arno Wallaard Trofee. Toch ook steeds weer een emotioneel gebeuren. Via de familie blijf ik tevens op de hoogte van het wel en wee van Jaccolien die ik niet meer zo vaak zie.

Dit seizoen heeft Aco me persoonlijk uitgenodigd. Niet als ploegleider maar gewoon, als vriend van de familie, om de koers eens op een andere manier beleven: niet in de ploegleiders auto, niet de “stress” van de koers, niet het risico lopen dat je wagen 25 loot en niets van de koers kunt zien.
Nee, mee met Aco en Frieda Wallaard in de auto, mijn vrouw Jantien gaat ook mee evenals Harry en Riet Löwik van Löwik Meubelen, de ploeg waar ik ook zo’n fantastische tijd heb gehad.
Laatst genoemden zijn ook door de wielersport altijd de familie Wallaard trouw gebleven.
Ik laat me dus “lekker verwennen” ga genieten van de koers en natuurlijk van de renners van Jo Piels.
Ik heb van Aco begrepen dat we onderweg de koers gaan bekijken. Hij weet overal goed de weg (is nog steeds erg fanatiek op de fiets) en laat ons de mooie gebieden rond Noordeloos zien.
Voor de koers zal ik met gepaste trots een woordje doen waarbij ik ongetwijfeld even zal stilstaan bij de naamgever van de koers. Daar kan en mag ik niet omheen.
Daarna gaan de renners van start voor een hopelijk sprankelende koers zonder valpartijen.
Wie uiteindelijk dan de winnaar wordt, maakt me eigenlijk niet zoveel uit, als het maar iemand is die de zege verdiend heeft.
Na de koers zullen we met z’n allen een hapje gaan eten en nog eens oude herinneringen ophalen. Ik zal niet teveel drinken want de volgende dag moet ik weer aan het “werk”. In het Zeeuwse Koewacht doe ik de Wim Hendriks trofee en daar moeten we immers weer proberen de koers naar onze hand te zetten.

Ik verheug me vooralsnog op de Arno Wallaard Memorial met start en finish in Meerkerk en hoop die dag te beleven in de geest van Arno. Dit alles helaas mede door de dood van Arno op 28 februari 2006, een datum die voor eeuwig in mijn geheugen is gegrift.

————————————————————————————————————————————————————————————————————————

Ter herinnering aan Jan van der Meijden 

Als wielerliefhebber en supervrijwilliger bij Rennersclub Jan van Arckel was Jan van der Meijden vanaf de eerste editie zeer betrokken bij de Arno Wallaard Memorial.

JvM plaatjeZowel vóór als achter de schermen was hij de spil in de organisatie en de contactpersoon naar de vele instanties waar de organisatie mee te maken had. Jan stak ontzettend veel tijd in zijn geliefde hobby en zorgde er altijd voor dat alles perfect in orde was.

Op de dag van de omloop kon hij met een voldaan gevoel plaatsnemen in de voorste wagen en reed hij als koersdirecteur zo trots als een pauw voor het peloton uit, vriendelijk groetend naar iedereen die hem kende. Zijn warme persoonlijkheid maakte het een plezier om met Jan samen te mogen werken. Zijn inspiratie werkte aanstekelijk voor menig comité, vereniging of instelling.

Binnen een maand na de Arno Wallaard Memorial van 2013 kreeg Jan hevige rugklachten en moest hij zich afmelden voor zijn activiteiten bij Jan van Arckel, in afwachting van een vermeende hernia. Hoe groot was de schok toen op 14 juni bekend werd dat zijn grote nachtmerrie waarheid werd, Jan had kanker aan de dikke darm met uitzaaiingen in zijn lever en rug, later uitgebreid naar zijn heup en buikvlies.

Het ziektebeeld zag er niet goed uit, maar Jan bleef altijd optimistisch. Hij vertoonde nooit enig teken van boosheid of wanhoop. Tot op het laatst bleef hij positief en keek hij met veel genoegen terug op zijn ervaringen als vrijwilliger. Hij zei: “Ik heb veel tijd in de wielersport gestoken, maar ik heb er zoveel moois voor terug gekregen. Tijdens mijn ziekbed ervaar ik zoveel medeleven en dat doet me goed”.

Op zaterdag 28 september kwam tijdens de Omloop van Ottoland het nieuws door dat Jan was overleden. Het nieuws kwam niet onverwacht, maar toch was iedereen als door een mokerslag geslagen. Het was nu definitief en zo onwezenlijk. Hoe snel kan het gaan: in april voor de koers uitrijden als koersdirecteur en in september in een lijkwagen naar je laatste rustplaats worden gereden. Bij de rouwdienst klonk de bel voor de laatste ronde en werd Jan langs een erehaag van wielrenners geleid die hem op indrukwekkende wijze de laatste eer bezorgden.

Zo is deze Arno Wallaard Memorial tevens een memorial voor Jan van der Meijden geworden.

We zullen Jan enorm missen, maar het grootste gemis ligt bij zijn vrouw en (klein)kinderen aan wie we veel dank verschuldigd zijn voor de gelegenheid die ze Jan hebben geschonken om zoveel voor de wielersport te betekenen.  We sluiten ons aan bij Tina:  “Het is zo leeg als ik thuis kom, en ik weet niet of dat ooit over gaat. Maar zolang de leegte werkelijk leeg blijft, blijf je daardoor met elkaar verbonden”.

uitvaart

Tekst:

Jan de Bruin

Namens RC Jan van Arckel, oktober 2013